Moleküler biyoloji, genetik veya tıp alanında lisans eğitimi alıyorsanız, laboratuvar kapılarından içeri adım attığınız andan itibaren karşınıza çıkacak en popüler kısaltma şüphesiz PCR’dır. Açılımı Polimeraz Zincir Reaksiyonu (Polymerase Chain Reaction) olan bu teknik, modern biyoteknolojinin adeta "fotokopi makinesi" olarak kabul edilir.
1983 yılında Kary Mullis tarafından geliştirilen ve kendisine 1993 yılında Nobel Kimya Ödülü'nü kazandıran bu yöntem, adli tıptan babalık testlerine, pandemilerin teşhisinden nesli tükenmiş canlıların evrimsel analizine kadar biyolojinin her alanında devrim yaratmıştır.
Peki, bir tüpün içindeki mikrolitrelik sıvı hacminde, çıplak gözle göremediğimiz bir DNA parçası milyarlarca kez nasıl kopyalanır? Gelin, bir hücre biyoloğu veya genetik uzmanı gözüyle PCR reaksiyonunun mekanizmasını, kimyasal kokteylini ve termal döngü aşamalarını en ince ayrıntısına kadar inceleyelim.
PCR Nedir? Temel Mantığı
En basit tanımıyla PCR; hedef bir DNA dizisinin, hücresel bir ortama ihtiyaç duyulmadan (in vitro koşullarda), termal bir döngüleyici (thermal cycler) yardımıyla milyonlarca veya milyarlarca kopyasını üretme tekniğidir.Hücrelerimiz bölünmeden önce replikasyon mekanizmasını kullanarak DNA’sını kopyalar. PCR, hücrenin içindeki bu doğal DNA replikasyonu sürecini taklit eder; ancak bunu çok daha hızlı, spesifik ve tüpün içinde gerçekleştirir. Bir reaksiyon döngüsü sonunda hedef DNA miktarı eksponansiyel (üstel) olarak artar. Teorik olarak $n$ döngü sayısı olmak üzere, başlangıçtaki bir çift zincirli DNA molekülünden döngü sonunda elde edilen kopya sayısı şu formülle hesaplanır:
Kopya Sayısı = 2 üzeri n
Örneğin, sadece 30-35 döngü gibi kısa bir sürede (yaklaşık 1.5 - 2 saat), tek bir DNA molekülünden 2 üzeri 30 yani yaklaşık 1 milyarın üzerinde kopya elde etmek mümkündür.
PCR Reaksiyon Kokteyli: Tüpün İçinde Ne Var?
Başarılı bir PCR reaksiyonu gerçekleştirmek için mikrofüj tüpünün içine (genellikle PCR Master Mix olarak adlandırılır) belirli moleküler bileşenleri milimetrik dozlarda eklemeniz gerekir:Kalıp DNA (Template DNA): Kopyalamak istediğimiz hedef bölgeyi içeren orijinal DNA örneği.
Taq Polimeraz: Yüksek sıcaklıklara dayanıklı, reaksiyonun motoru olan enzimdir. Thermus aquaticus adlı kaplıca bakterisinden izole edilen bu polimeraz, 95 derece gibi yüksek sıcaklıklarda bile yapısı bozulmadan (denatüre olmadan) çalışabilir.
Primerler (Astar Diziler): Hedef DNA bölgesinin sağ ve sol uçlarına bağlanacak olan, laboratuvarda yapay olarak sentezlenmiş 18-25 nükleotit uzunluğundaki kısa, tek zincirli DNA parçalarıdır. İleri (Forward) ve Geri (Reverse) olmak üzere iki çeşittir. Polimeraz enzimi senteze sıfırdan başlayamadığı için primerler serbest 3'OH ucu sağlayarak enzime "buradan başla" emrini verir.
dNTP'ler (Deoksiribonükleotit Trifosfatlar): Yeni zincirin sentezinde kullanılacak olan yapı taşlarıdır; yani dATP, dCTP, dGTP ve dTTP miksidir.
PCR Tampon Çözeltisi (Buffer) ve Mg 2+ İyonları: Enzimin en kararlı şekilde çalışması için uygun pH ve iyonik ortamı sağlar. Magnezyum klorür (MgCl2), Taq polimeraz enziminin temel bir kofaktörüdür; eksikliği reaksiyonun durmasına, fazlalığı ise yanlış bölgelerin kopyalanmasına (non-spesifik bağlanma) yol açar.
PCR Reaksiyonunun 3 Temel Aşaması
PCR, üç farklı sıcaklık derecesinin sürekli olarak tekrarlanması prensibine dayanır. Bu üç aşamalı süreç tek bir "döngü" (cycle) oluşturur.Denatürasyon (Denaturation) – Çözünme / Ayrılma
Sıcaklık: 94 derece - 96 derece
Süre: 15 - 30 saniye
Mekanizma: Çift zincirli kalıp DNA molekülü, yüksek ısıya maruz kaldığında bazlar arasındaki hidrojen bağları kopar. Böylece DNA sarmalı çözülür ve iki adet tek zincirli DNA yapısı elde edilir. Hücre içindeki helikaz enziminin görevini burada yüksek ısı üstlenir.
Annealing – Primerlerin Bağlanması
Sıcaklık: 50 derce - 65 derece (Primerlerin erime sıcaklığı olan Tm değerine göre belirlenir).
Süre: 20 - 40 saniye
Mekanizma: Sıcaklık düşürüldüğünde, ortamda bol miktarda bulunan ileri ve geri primerler, tek zincirli hale gelmiş kalıp DNA üzerindeki komplementer (tamamlayıcı) bölgelerine hidrojen bağları kurarak bağlanırlar. Sıcaklık çok yüksek seçilirse primerler bağlanamaz; çok düşük seçilirse yanlış yerlere bağlanırlar.
Uzama / Elongasyon (Extension) – Sentez
Sıcaklık: 72 derece
Süre: 30 saniye - 2 dakika (Hedef amplicom/ürün uzunluğuna bağlıdır; Taq polimeraz saniyede yaklaşık 1000 baz sentezleyebilir).
Mekanizma: 72 derece, Taq polimeraz enziminin maksimum aktivite gösterdiği optimum sıcaklıktır. Enzim, primerlerin 3' ucuna tutunur ve ortamdaki serbest dNTP'leri kullanarak 5' - 3' yönünde yeni DNA zincirini sentezler.
Bu 3 aşama bittiğinde 1 döngü tamamlanmış olur ve hedef DNA sayısı iki katına çıkar. Cihaz bu döngüyü genellikle 30 ila 40 kez tekrarlar.
PCR Sonrası Analiz: Ürünü Nasıl Görürüz?
PCR reaksiyonu bittikten sonra tüpün içinde milyarlarca kopya DNA oluşmuştur ancak bunu gözümüzle göremeyiz. Elde edilen amplifikasyon ürününü doğrulamak için lisans laboratuvarlarının vazgeçilmezi olan Agaroz Jel Elektroforezi yöntemi kullanılır.DNA, yapısındaki fosfat gruplarından dolayı negatif (-) yüklü bir moleküldür. Elektrik akımı uygulandığında gözenekli agaroz jel içinde pozitif (+) kutba doğru göç eder. Küçük DNA parçaları jelin gözeneklerinden hızlıca geçerek ileri fırlar, büyük parçalar ise geride kalır. Jel, etidyum bromür (EtBr) veya güvenli boyalarla (Safe Dye) boyanıp UV ışık altında incelendiğinde, hedef baz çifti büyüklüğündeki (bp) net bantlar halinde PCR ürünümüzü görüntülemiş oluruz.
Sonuç
Mullis'in bir gece arabasıyla seyahat ederken hayal ettiği PCR tekniği, bugün genetik mühendisliğinin temel taşıdır. Lisans eğitiminiz boyunca yapacağınız klonlama, dizi analizi (sequencing), mutasyon tespiti veya gen ekspresyon analizi gibi neredeyse tüm ileri düzey uygulamaların kalbinde bu basit ama kusursuz üç aşamalı termal döngü yatar. Reaksiyon bileşenlerinin dengesini iyi kavramak, laboratuvarda yaşayacağınız olası başarısızlıkların (troubleshooting) üstesinden gelmenizi sağlayacak en önemli akademik kazanımdır.Referanslar
- Mullis, K., Faloona, F., Scharf, S., Saiki, R., Horn, G., & Erlich, H. (1986). Specific enzymatic amplification of DNA in vitro: the polymerase chain reaction. Cold Spring Harbor Symposia on Quantitative Biology, 51, 263-273. https://doi.org/10.1101/sqb.1986.051.01.032
- Saiki, R. K., Gelfand, D. H., Stoffel, S., Scharf, S. J., Higuchi, R., Horn, G. T., ... & Erlich, H. A. (1988). Primer-directed enzymatic amplification of DNA with a thermostable DNA polymerase. Science, 239(4839), 487-491. https://doi.org/10.1126/science.2448875
- Sninsky, J. J., Innis, M. A., & Gelfand, D. H. (Eds.). (2012). PCR protocols: a guide to methods and applications. Academic Press.
Henüz yorum yapılmadı. İlk yorumu sen bırakabilirsin.